پاکستانی‌ها زیر تورم سرسام‌آور می‌پیچند، زیرا دولت با کمبود نقدینگی در تلاش برای تثبیت اقتصاد است.

پاکستانی‌ها زیر تورم سرسام‌آور می‌پیچند، زیرا دولت با کمبود نقدینگی در تلاش برای تثبیت اقتصاد است.

اسلام آباد/لاهور: ناظم مالک فرزندان خود را از یک مدرسه خصوصی انگلیسی بیرون کشید و آنها را در یک مدرسه اردوی دولتی ثبت نام کرد، زیرا او دیگر توان پرداخت هزینه های آنها را در میان تورم مارپیچ که زندگی را برای اکثر پاکستانی هایی که در حال حاضر زندگی می کنند را بد کرده است. نگران دو وعده غذایی در روز برای خانواده های خود هستند. روپیه پاکستان در ماه های اخیر شاهد کاهش چشمگیر ارزش خود در برابر دلار بوده است که در حال حاضر در حدود PKR 288 در بازار آزاد.
در ماه رمضان، خرید میوه برای افطار برای میلیون ها نفر در سراسر کشور تبدیل به یک تجملات شده است.
وضعیت اقتصادی در کشوری که از زمان استقلال سه بار شاهد کودتای نظامی و سرنگونی دولت های منتخب بوده است، هرگز تا این حد وخیم نبوده است.
اقتصاد پاکستان با کمبود نقدینگی در سال‌های گذشته در حالت سقوط آزاد بوده است و فشارهای بی‌شماری را بر توده‌های فقیر به شکل تورم کنترل‌نشده وارد کرده است، و تأمین مخارج زندگی را برای تعداد زیادی از مردم تقریباً غیرممکن می‌کند. مصائب آنها پس از سیل فاجعه بار سال گذشته که بیش از 1700 کشته برجای گذاشت و خسارات اقتصادی هنگفتی به بار آورد، چندین برابر شد.
ملک که به عنوان حسابدار در لاهور کار می کند، گفت: “مهنگایی (تورم) قدرت خرید من را در هم کوبیده است. به معنای واقعی کلمه، غذای دوباره با چیزی که به دست می آورم ممکن نیست.”
در طول شش ماه گذشته، تورم به سطحی رسید که به نظر می رسد حقوق او – 65000 روپیه پاکستان (PKR) – فقط برای خرید غذا برای همسر و سه فرزندش بوده است.
“من فرزندانم را از یک مدرسه متوسط ​​انگلیسی بیرون کشیدم تا آنها را در یک مدرسه دولتی اردو ثبت نام کنند زیرا دیگر توان پرداخت هزینه های آنها را ندارم. من خوش شانس هستم که مجبور نیستم اجاره خانه بدهم زیرا زندگی می کنم. در خانه پدر و مادرم. من به شدت به دنبال کار اضافی برای تکمیل درآمدم هستم.”
مالك، حاكمان مستقر را لعنت كرد كه چرا به مصیبت مردم توجهی ندارند و به سیاست مشغول هستند.
بیش از دوجین نفر، عمدتاً زن، در طول دو هفته گذشته در کشور در تلاش برای دریافت غذا یا گندم رایگان جان خود را از دست داده اند.
شکیل احمد که با حقوق ماهیانه 25000 روپیه در یک سفره خانه کار می کند، می گوید با وجود مجرد بودن، مبلغی را که به دست می آورد در دو هفته اول ماه خرج می کند و یا با پول قرض شده زندگی می کند یا اضافه کاری می کند تا باقی مانده را زنده بماند. دوره زمانی.
او گفت که قیمت میوه ها و سبزیجات از دسترس بیشتر مردم فراتر رفته است و فقرا فقط به فکر آرد و برنج هستند.
در لاهور، یک کیلوگرم آرد 170 پوند قیمت دارد که محمد حنیف، یک کارگر، گفت که اگر در تمام روزهای هفته کار پیدا نکند، توان خرید آن را ندارد.
حنیف گفت: «بنابراین، روزی که کار پیدا نمی‌کنم، ترجیح می‌دهم در صف‌های طولانی برای دریافت آرد رایگان تحت طرح دولت بایستم.
معلم مدرسه، عباس رعنا، 59 ساله، می گوید که هرگز در زندگی خود شاهد چنین تورم گزنده ای نبوده است. رعنا گفت: “قیمت هر کالا به حدی رسید که فقط افراد مرفه می توانند به خرید آن فکر کنند. میوه و گوشت برای ما ممنوع است. تلاش من این است که دو وعده غذایی در روز را برای خانواده ام تضمین کنم.”
مردم شکایت دارند که دیگر پولی برای دارو، لباس نو یا مسافرت ندارند.
صغیر احمد، 39 ساله، در حالی که هر تکه پیاز را قبل از قرار دادن آن در کیسه پلاستیکی قبل از خرید به دقت بررسی می کرد، گفت: «قیمت کالاها در طول سال گذشته چهار برابر شده، در حالی که درآمد کاهش یافته است.
پیاز به عنوان یک کالای روزمره بسیار با ارزش در نظر گرفته می شود و قیمت هر کیلوگرم آن بین 150 تا 200 پوند در نوسان بوده است.
صفیه بی بی، 45 ساله، مادر چهار فرزند، گفت: “برای من غیرممکن است که خانه را با قیمت ها تقریباً هر روز بالاتر ببرم. ما احساس می کنیم در این کشور دولتی وجود ندارد.” “ببینید، موز در هر دوجین PKR 450 و سیب 400 پوند در هر کیلوگرم است. چگونه یک فرد عادی می تواند میوه بخرد؟” او با عصبانیت گفت.
با افزایش قیمت اقلام ضروری، بانک دولتی پاکستان در جلسه کمیته سیاست پولی (MPC) در 4 آوریل تصمیم گرفت نرخ بهره را 100 واحد پایه افزایش دهد و به 21 درصد برساند.
MPC خاطرنشان کرد که “تورم در مارس 2023 به 35.4 درصد افزایش یافت و انتظار می رود در کوتاه مدت همچنان بالا بماند.” MPC “تصمیم خود را به عنوان یک گام مهم در جهت تثبیت انتظارات تورمی حول هدف میان مدت، که برای دستیابی به هدف ثبات قیمت ها حیاتی است” ارزیابی کرد.
کارشناسان تردید دارند که این امر به کنترل قیمت ها کمک کند.
دکتر قیصر بنگالی، اقتصاددان برجسته، گفت که افزایش نرخ بهره تورم را مهار نمی کند، بلکه هزینه انجام تجارت را افزایش می دهد.
احمد فراز نویسنده اقتصادی می گوید که پاکستان خود را در یک چرخه بدهی گرفتار کرده است و به نظر نمی رسد مشکلات اقتصادی آن به این زودی برطرف شود. خان.
با جمع‌آوری مالیات سالانه حدود 5000 میلیارد پوند که 3500 میلیارد پوند آن صرف خدمات بدهی می‌شود و مابقی آن توسط ارتش (برای اهداف دفاعی) گرفته می‌شود، کشور در معرض استقراض بیشتر وام‌ها قرار می‌گیرد.
پاکستان که دچار کمبود نقدینگی شده است در انتظار دریافت 1.1 میلیارد دلار کمک مالی از سوی صندوق بین المللی پول است. این بودجه بخشی از توافقنامه کمک مالی 6.5 میلیارد دلاری است که در سال 2019 با وام دهنده جهانی منعقد شد.
با توجه به اینکه روپیه پاکستان تحت فشار شدید بیش از 100 روپیه در 11 ماه گذشته کاهش یافته است و توافق صندوق بین المللی پول کاملاً مشخص نیست، اقتصاد کشور در حال فروپاشی کامل است. نخست وزیر (شهباز شریف) تقریباً از همه کشورهای دوست از جمله عربستان سعودی بازدید کرد. امارات، قطر و چین اما حاضر نیستند برای نجات پاکستان از این باتلاق اقتصادی پولی بدهند.
تنها راه پیشرفت، ثبات سیاسی و اجماع بین نهادهاست. وی افزود: اگر سیاستمداران، ارتش و نهادهای قضایی کنار هم ننشینند تا بر سر نوعی “تفاهم” برای ثبات سیاسی به توافق برسند، این کشور آینده ای ندارد.
روحما رحمان، یک اقتصاددان در کراچی، گفت: “این تورم هزاران خانوار را می کشد و هیچ راه حل سریعی وجود ندارد. بزرگترین مشکل این است که حاکمان ما از مردم عادی انتظار دارند فداکاری کنند اما به سادگی حاضر به اتخاذ و اجرای اقدامات ریاضتی واقعی نیستند. ”
فرخ سلیم، یک تحلیلگر اقتصادی، معتقد است که ثبات سیاسی برای مدیریت بحران اقتصادی جاری ضروری است.
“دموکراسی پاکستان نیاز به یک دوره سردسازی دارد. ما باید تنش های سیاسی را کاهش دهیم، ثبات را ارتقا دهیم و محیط مساعدتری برای مذاکرات مسالمت آمیز و حل مناقشه ایجاد کنیم. ما به دوره ای از آرامش و ثبات نیاز داریم تا امکان بهبود اقتصادی فراهم شود و به مسائل سیاسی اساسی رسیدگی شود. مسائل،” او می گوید.
عاطف میان، اقتصاددان پاکستانی-آمریکایی مستقر در دانشگاه معتبر پرینستون، هشدار داده است که اقتصاد پاکستان در رکود است و از بحرانی به فاجعه دیگر می‌رود و اکنون این سیستم در حال بی‌قرار شدن است.
میان که در زمان تصدی پست نخست وزیری عمران خان در سال 2018 به شورای مشورتی اقتصادی معرفی شد، اما نامزدی وی تحت فشار احزاب مذهبی و ارتش لغو شد، گفت: “من قوه قضاییه، سیاستمداران و ژنرال ها را مقصر وضعیت فعلی می دانم”. دلیل اینکه او احمدی و غیر مسلمان بود.
به گفته وی، تورم در پاکستان نه تنها به دلیل کسری بودجه زیاد و چاپ پول است، بلکه “انتخاب های سیاست احمقانه” که به طور جدی بر ظرفیت تولید اقتصاد تأثیر گذاشته است.
ضیاءالله خاناستاد جامعه شناسی و مشاور روانشناسی دانشگاه کراچی خاطرنشان کرد که افزایش خودکشی ها و حوادث ازدحام جمعیت در مراکز غذای رایگان، همگی از نشانه های افزایش ناامیدی در میان مردم است.
او گفت: “اگر اقتصاد کنترل نشود، در روزهای آینده شاهد جنایات، خودکشی ها و ازدحام جمعیت بیشتری خواهیم بود. حتی ممکن است شاهد هرج و مرج در جامعه باشیم.”
از آنجایی که قیمت مواد غذایی، نوشیدنی و حمل و نقل بیش از 45 درصد افزایش یافته است و کشور همچنان در حال مذاکره با صندوق بین المللی پول برای باز کردن قفل بعدی بودجه خود است، پاکستانی ها از آینده خود هراس دارند.