دهه اول کیم جونگ اون: 3 ملاقات در ایالات متحده، 2 بستگان مرده، 1 زرادخانه هسته ای

سئول: تحلیلگران می گویند که پس از 10 سال قدرت، کیم جونگ اون، زمانی جوان کره شمالی، اکنون یکی از رهبران باتجربه جهان است و به گفته تحلیلگران، دهه های آینده با زرادخانه هسته ای خود، به دنبال مقابله با غرب است.
بر خلاف بسیاری از همتایان خود، بدون هیچ نگرانی در مورد انتخابات یا محدودیت دوره و سن – او فقط در اواخر دهه 30 زندگی خود است – می تواند انتظار داشته باشد که تا زمانی که سلامتش پابرجاست، برای چندین دهه در سمت خود باقی بماند.
این دیدگاه بسیار متفاوتی نسبت به یک سیاستمدار دموکراتیک است که هر روز نگران عناوین اخبار است، و کیم در حال حاضر بیش از بسیاری از سران کشورهایی که در آینده با آنها سروکار دارد، تجربه قدرت بیشتری دارد.
تحلیلگران می گویند که 10 سال اول او به مسیری در آینده اشاره می کند، از انزوا تا توسعه هسته ای تا اشتراک در صحنه دیپلماتیک با قدرتمندترین رهبران جهان.
کیم جین ها، محقق مؤسسه اتحاد ملی کره، “کره شمالی وضعیت تقابل خود را با ایالات متحده حفظ خواهد کرد و با به چالش کشیدن تاکتیکی آن را مورد آزار و اذیت قرار می دهد و در عین حال مطمئن می شود که از خط عبور نمی کند تا روابط خود را کاملاً از مسیر خارج کند.” به خبرگزاری فرانسه گفت.
کیم برای بیش از شش سال پس از به ارث بردن قدرت، زمانی که پدر و سلفش کیم جونگ ایل در 17 دسامبر 2011 درگذشت، کشور منزوی خود را ترک نکرد و با هیچ سران کشورهای خارجی ملاقات نکرد.
او که در ابتدا توسط برخی به عنوان چهره‌ای برای ژنرال‌های کره شمالی و بوروکرات‌های حزب کارگر دیده می‌شد، او به طرز وحشیانه‌ای اقتدار خود را تثبیت کرد و عموی خود را با ازدواج جانگ سونگ تاک به جرم خیانت اعدام کرد.
او همچنین متهم به ترور برادر ناتنی بزرگش کیم جونگ نام با عامل اعصاب در فرودگاه کوالالامپور بود.
در همان زمان، کیم بر پیشرفت سریع برنامه‌های تسلیحاتی ممنوعه کره شمالی نظارت داشت.
او چهار آزمایش از شش آزمایش هسته‌ای خود و پرتاب موشک‌های بالستیک در سال 2017 را انجام داد که می‌توانند به کل سرزمین اصلی ایالات متحده برسند، و در طول مسیر تحریم‌های شدید شورای امنیت سازمان ملل را نادیده گرفتند.
او ماه‌ها با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت ایالات‌متحده، لفاظی‌های آتشین داد و نگرانی‌ها از درگیری مسلحانه در شبه جزیره کره را افزایش داد.
سپس زرادخانه هسته‌ای کشور را «تکمیل» اعلام کرد و به درِ دنیای بیرون زد.
با کمک مون جائه این، رئیس جمهور کره جنوبی، در سال 2018، کیم اولین رهبر کره شمالی بود که با رئیس جمهور مستقر ایالات متحده در نشست سران سنگاپور دیدار کرد.
سو کیم، تحلیلگر شرکت RAND، گفت زرادخانه هسته ای پیونگ یانگ تا حد زیادی چیزی بود که این رویارویی را ممکن کرد.
او گفت: «توسعه برنامه تسلیحاتی کره شمالی، اعتبار تهدید هسته ای و موشکی، و همسویی تصادفی رهبری – ترامپ، مون و کیم – به ایجاد شرایط کمک کرد.
تنها با یک ملاقات، رهبر جوان چاق، تاجر آمریکایی و مجری تلویزیون واقعیت را که حدوداً 40 سال از او بزرگتر بود، مجذوب خود کرد.
ترامپ از ایجاد یک “پیوند ویژه”، حتی “عشق” با کسی که زمانی به عنوان “مرد موشکی کوچک” مسخره کرده بود، به خود می بالید.
در همان سال، کیم در جنگل با ماه گپ زد و چندین ملاقات با شی جین پینگ از چین – حامی اصلی کره شمالی – داشت.
سونگ یون لی، استاد مطالعات کره ای در دانشگاه تافتس، می گوید: «این اثر وسوسه انگیز بود.
دیکتاتور خنده‌دار و خنده‌دار خود را به یک مباشر اصلاح‌طلب، صلح‌طلب و مسئول سلاح‌های هسته‌ای و گولاگ‌ها تبدیل کرده بود که احتمالاً در معرض خلع سلاح هسته‌ای هستند.»
این روحیه دوستانه کوتاه مدت بود: دومین نشست ترامپ و کیم در هانوی به دلیل لغو تحریم ها و آنچه که پیونگ یانگ در ازای آن حاضر است از دست بدهد، شکست خورد.
ترامپ به سرعت از پایتخت ویتنام خارج شد و کیم یک قطار 60 ساعته را با دست خالی به خانه بازگشت.
نشست بعدی در منطقه غیرنظامی شده که شبه جزیره کره را تقسیم می کند، هیچ کمکی به خروج از بن بست نکرد.
رژیم خاندان کره شمالی و حزب کارگر حاکم، ادعای خود را مبنی بر حق حاکمیت بر اساس ناسیونالیسم، از ادعای مسئولیت پایان استعمار ژاپن پس از جنگ جهانی دوم، تا “پیروزی” در جنگ 1950-1953 کره، تا سرپیچی از متحدان استوار است. ایالات از آن زمان.
مقامات و تحلیلگران می گویند کیم هرگز قصد نداشت به طور کامل زرادخانه هسته ای خود را که کره شمالی برای چندین دهه با هزینه های گزاف منابع و انزوا دنبال کرده و همچنان در حال توسعه بیشتر است، رها کند.
سو کیم از شرکت رند گفت: “او نمی تواند به مردم غذا بدهد، اما می تواند بقای سیاسی رژیم خود را با سلاح های خود حفظ کند.” “و این برای کیم مهم تر است.”
و با توجه به تنش‌های طولانی‌مدت آمریکا با چین، کیم این فرصت را خواهد داشت تا از پدربزرگش کیم ایل سونگ الگوبرداری کند.
بنیانگذار کره شمالی به طرز ماهرانه ای از تنش های جنگ سرد بین مسکو و پکن برای بازی دادن یک کشور کمونیستی در برابر دیگری استفاده کرد.
پروفسور لی از تافتس گفت که روابط بین پیونگ یانگ و پکن – که در جنگ کره زمانی که نیروهای آنها با کره جنوبی و ائتلاف سازمان ملل به رهبری ایالات متحده به بن بست رسیدند ایجاد شد – “رابطه عشق و نفرت بین دو “دشمن” بود. دانشگاه.
هیچ‌کدام دیگری را نمی‌پرستند، اما می‌دانند که دیگری از نظر استراتژی، ایدئولوژی، تاریخ و در رام کردن آمریکا، دشمن مشترک، نزدیک‌ترین متحد اوست.»
کیم فقط باید به آن سوی مرز به چین نگاه کند تا ببیند که چگونه افزایش رفاه در طی سالیان متمادی می تواند محبوبیت یک دولت تک حزبی را تقویت کند.
اما – در کمال ناامیدی پکن – در حالی که کره شمالی به بمب و موشک دست یافته است، اقتصاد تحت رهبری این کشور برای چندین دهه، حتی قبل از تحریم ها، بد مدیریت شده است و مردم آن از کمبود مزمن مواد غذایی رنج می برند.
با یک سیستم بهداشتی آسیب پذیر، سال گذشته پس از ظهور ویروس کرونا در کشور همسایه چین، مرزهای خود را بست.
محاصره خود تحمیلی همچنان پابرجاست، و در حالی که پیونگ یانگ اصرار دارد که هنوز هیچ موردی از این بیماری را مشاهده نکرده است – تحلیلگران در این ادعا تردید دارند – کیم به سختی‌های ناشی از آن اعتراف کرده و به مردم خود هشدار داده است که برای “بدترین وضعیت” آماده شوند. .
پارک وون گون، استاد مطالعات کره شمالی در دانشگاه اوها وومنز در سئول گفت: از نظر اقتصادی، کره شمالی در پایین ترین سطح نظم بین المللی قرار دارد.
وی افزود: اما با زرادخانه هسته ای خود می تواند نفوذ خود را بین دو قدرت جهانی آمریکا و چین اعمال کند.
من آن را موفقیت قابل توجهی از سوی پیونگ یانگ می نامم.

مهم ترین مطالب پیشنهادی  google: DC، 3 ایالت از گوگل شکایت کردند که به حریم خصوصی کاربران تجاوز کرده است